Kolej wraca do gry i to nie symbolicznie, lecz systemowo. Podpisany Pakt Kolejowy dla Kujaw i Pomorza pokazuje, że państwo, samorząd i zarządca infrastruktury potrafią działać wspólnie, zamieniając lata zaniedbań w konkretne inwestycje. To decyzja, która łączy rozwój gospodarczy z codziennymi potrzebami mieszkańców i przywraca kolei rolę kręgosłupa nowoczesnej, dostępnej Polski.
Od nostalgii do realnej polityki
Dziś kolej ponownie staje się elementem realnej polityki państwa. Nie jako przedmiot nostalgii, lecz jako twarde narzędzie rozwoju społecznego i gospodarczego. Pakt Kolejowy dla Kujaw i Pomorza to moment, w którym infrastruktura przestaje być tematem czysto technicznym, a zaczyna być odpowiedzią na wykluczenie komunikacyjne, presję demograficzną i potrzeby nowoczesnej gospodarki.
Porozumienie zawarte między PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., Ministerstwem Infrastruktury oraz Województwem Kujawsko-Pomorskim porządkuje obszar, który przez lata był jedną z największych słabości polityki transportowej. Chodzi o brak wspólnej logiki działania i rozmytą odpowiedzialność.
Tym razem nie mamy do czynienia z listą życzeń, lecz z systemowym podejściem do sieci kolejowej – z jasno wskazanymi liniami, etapami realizacji i podziałem kompetencji między stronami.
– Nie mówimy dziś o planach ani deklaracjach, mówimy o konkretach, które się dzieją – podkreślił minister infrastruktury Dariusz Klimczak.
To zdanie trafnie oddaje sens całego przedsięwzięcia.
Kolej, która wyrównuje szanse
Społeczny wymiar Paktu Kolejowego jest fundamentalny. Sprawna kolej to:
- dostęp do pracy, edukacji i ochrony zdrowia,
- realna alternatywa dla transportu samochodowego,
- przeciwdziałanie marginalizacji mniejszych miast i obszarów wiejskich.
Modernizacja i elektryfikacja linii regionalnych – od Sierpca po Toruń, od Bydgoszczy po Chojnice, od Brodnicy po Działdowo – oznacza wyrównywanie szans, a nie ich selekcję według kodu pocztowego.
Równolegle ujawnia się wymiar gospodarczy. Lepsza kolej to większa atrakcyjność inwestycyjna regionu, niższe koszty logistyczne, sprawniejsze rynki pracy oraz silniejsze powiązania między transportem regionalnym a dalekobieżnym. Kujawy i Pomorze, dzięki centralnemu położeniu, zyskują realną szansę, by stać się ważnym węzłem komunikacyjnym kraju.
Decyzje zamiast obietnic
Deklaracje zostały poparte decyzjami. Przeniesienie projektu bezkolizyjnego skrzyżowania we Włocławku z listy rezerwowej na podstawową pokazuje, że bezpieczeństwo nie jest dodatkiem, lecz integralną częścią polityki infrastrukturalnej. Likwidacja niebezpiecznego przejazdu, poprawa płynności ruchu i szybszy dojazd służb ratunkowych do szpitala wojewódzkiego to konkretne przykłady tego, jak inwestycje kolejowe bezpośrednio wpływają na jakość życia mieszkańców.
Państwo, które oszczędza czas ludzi
Pakt Kolejowy dla Kujaw i Pomorza jest przykładem dojrzałej polityki publicznej – opartej na współpracy, odpowiedzialności i mierzalnych efektach. Rząd wyznacza kierunek, zarządca infrastruktury realizuje inwestycje, a samorząd bierze odpowiedzialność za pasażera. Bez chaosu kompetencyjnego, bez propagandy, z myśleniem długofalowym.
Dla ludzi oznacza to rzecz najprostszą, a zarazem najważniejszą: odzyskany czas i dostępność. Krótszą drogę do pracy, szkoły i lekarza. Mniej stresu, mniej przesiadek, mniej wykluczenia. Kolej, która nie dzieli na „centrum” i „peryferie”, lecz łączy codzienne sprawy zwykłych ludzi z ambicjami rozwojowymi państwa. Właśnie w tym sensie pakt kolejowy nie kończy się na torach – zaczyna się w życiu mieszkańców.
